บทที่ 42 ผีผลักดั่งพริกสาป

เรื่องของเมื่อคืน...

“มดเดินดีๆ เดี๋ยวก็ล้มหน้าคะมำ” ไตรทศเซไปตามคนเมาที่พุ่งถลาไปข้างหน้า

“ปล่อยๆ มดเดินเองได้ แคนดี้ไปไหน แคนดี้” กวินธิดาร้องเรียกหาเพื่อนด้วยความเคยชิน ตลอดเวลาเกือบ 4 ปี ภาคภูมิแทบจะเป็นทุกอย่างของเธอ ไม่ว่าจะเพื่อน รูมเมท ดีไซน์เนอร์ส่วนตัว ช่างทำผม ช่างแต่งหน้า ของใช้ทุกอย่างไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ